Studenckie forum leśne

Forum dyskusyjne leśników - studia magisterskie
Teraz jest Pn cze 21, 2021 14:06

Strefa czasowa: UTC




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 6 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Pytania egzamin
PostNapisane: Śr maja 28, 2014 06:40 
Offline

Dołączył(a): Śr maja 28, 2014 06:36
Posty: 6
ENTOMOLOGIA LEŚNA – EGZAMIN


ad. 1) Reakcje obronne drzew na foliofagi.

Polegają na aktywnym przeciw-stawianiu się roślin procesowi żerowaniafoliofagów.
Do reakcji obronnych zalicza się:
tworzenie tkanki ochronnej,
izolacja szkodliwego działania,
obrona mechaniczna,
aktywny wpływ na fitofagi,
regeneracja strat.
Regeneracja aparatu asymilacyjnego następuje w wyniku hormonalnej działalności drzewa wywołującej rozwój pączków śpiących. Tempo przebiegu tego zjawiska uzależnione jest od wielu czynników, wśród których jednym z najważniejszych jest odpowiednie zaopatrzenie w wodę (właściwy bilans wodny)
Uaktywnianie pączków śpiących
Szybsza wymiana igieł(Barczatka)
Zmiany chemiczne aparacie asymilacyjnym np. zmniejszenei zawartości cukrów w igłach-pogorszenie bazy pokarmowej

ad.2) Rodzaje uszkodzeń powodowanych przez foliofagi .

Rozróżniamy następujące typy uszkodzeń:
ogryzanie - wyrządzane przez szkodniki pierwotne, np. chrząszcze prowadzące żer regeneracyjny lub gąsienice motyli. Może być częściowe lub zupełne,
wygryzanie otworów w aparacie asymilacyjnym, np. przez chrabąszcze,
szkieletowanie - wygryzanie miękiszu bez naruszania tkanek przewodzących, np. rynnica topolówka,
minowanie - wygryzanie miękiszu z pozostawieniem tkanki okrywającej,
zwijanie liści - okręcanie liści nićmi, we wnętrzu znajdują się larwy, poczwarki. Takie liście nazywamy tutkami (np. tutkarz brzozowiec, zdobniki),
wyrośla - galasy tworzy galasówka dębianka, podryjek dębowy powoduje wyrośla na pędach, korzeniach, etc.
chodniki w drewnie - wygryzane przez kambio- i ksylofagi. Bardzo charakterystyczne są żery kornikowatych, które składa się z następujących elementów: otworów wejściowych i wlotowych, komory godowej, chodników macierzystych, nyży jajowych, chodników larwalnych oraz kolebek poczwarkowych i otworów wylotowych.

U foliofagów natężenie żeru podaje się w skali pięciostopniowej określającej stopień zniszczenia aparatu asymilacyjnego:
niewidoczny - do 10%,
prześwietlający słaby - 11-30%,
prześwietlający średni - 31-61%,
prześwietlający silny 61-90%,
pełny (gołożer) - ponad 90%.

Następstwa szkód uzależnione są od wielu czynników, w tym od charakteru szkód (najgroźniejsze są uszkodzenia aparatu asymilacyjnego, tu ważne jest czy owad żeruje na pączku szczytowym czy bocznym), nasilenia żeru, czasu jego trwania oraz warunków meteorologicznych, występowania innych - prócz żeru - szkodliwych czynników, a także postępowania człowieka (prognozowanie, zwalczanie, etc) i składu gatunkowego drzewostanów.

ad.3) Gatunki owadów w szkółkach Cyt. za „Entomologia leśna” Szujecki (wybrane, selekcjonowane).

Szkółki ogólnie:
szkodniki kiełkujących nasion i wschodów:
- dzier włochaty (Harpalus rufipes)
- niestrudek lśniący (Bembidion lampros)
- omrzel piaskowy (Opatrum sabulosum)
- mrzygłodek (Melanimon tibialis)

systemów korzeniowych:
- larwy żukowatych (chrabąszcz kasztanowiec (Melolontha hippocastani), wałkarz lipczyk (Polyphylla fullo), guniak czerwczyk (Amphimallon solstitialis), chrabąszcz majowy (Melolontha melolontha)

nadziemne i podziemne części siewek i młodych sadzonek:
- szeliniak sosnowiec (Hylobius abietis)
- rolnica zbożówka (Agrotis segetum)
- rolnica szkółkówka (Agrotis vestigialis)
- koziułka (Komarnica) (Tipula sp.)

szkodniki nadziemnych części siewek i młodych sadzonek:
- zwójka siewkóweczka (Eulia politana)
- sieciech niegłębek (Philopedon plagiatus)

Szkółki sosnowe:
- zwójka pędówka (Evetria duplana)
- skośnik tuzinek (Exoteleia dodecella)
- szeliniak sosnowiec (Hylobius abietis)
- zwójka siewkóweczka (Eulia politana)

Szkółki świerkowe:
- mszyca korzeniowo- lipowa (Pachypappa vesicalis)
- mszyca korzeniowo- wiciokrzewowa (Stagona xylostei)
- kluk czarny (Otiorhynchus niger)

szkodniki korzeni i strzał:
- zakorek świerkowiec (Hylastes cunicularis)

Szkółki jodłowe:
- zrostek jodłowy (Mindarus abietinus)

Młodniki sosnowe:
szkodniki aparatu asymilacyjnego, pędów i pączków:
- borecznik rudy (Neodiprion sertifer)
- barczatka sosnówka (Dendolimus pini)
- zmróżka sosnowa (Cryptocephalus pini)
- osnuja czerwonogłowa (Acentholyda erythrocephala)
- osnuja sadzonkowa (Acentholyda hieroglyphica)
- opaślik sosnowiec (Barbitistes constrictus)
- zwójka sosnóweczka (Rhyacionia buoliana)
- zwójka odrośleczka (Evetria turionella)
- skośnik tuzinek (Exoteleia dodecella)
- mszyca sosnówka (Pineus pini)
- miodownica sosnowa (Cinara pini)
- pryszczarek sosnowiec (Thecodiplosis brachyatera)

szkodniki wytwarzane na pniach drzew:
- rozwałek koroniec (Aradus cinnamomeus)
- kwietniczek czterokropkowy (Anthyaxia quadripunctata)
- ciemnik czarny (Melonophila acuminata)
- zrąbień sosnowiec (Chrysobothris ignivertris)
- kozulka sosnówka (Pagonocherus fasciculatus)
- wałczyk pędowiec (Magdalis frontalis)
- wałczyk fioletowy (Magdalis violacea)
- rytownik dwuzębny (Pityogenes bidentatus)

Młodniki jodłowe:
szkodniki igieł i pędów:
- obiałka pędowa (o. kaukaska) (Dreyfusia nordmannianae)

Młodniki i szkółki modrzewiowe:
szkodniki igieł:
- pochwik modrzewiowiec (Coleophora laricella)

szkodniki pędów:
- żywiczanka modrzewiówka (Laspeyresia zebeana)


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
PostNapisane: Śr maja 28, 2014 06:40 


Góra
  
 
 Tytuł: Re: Pytania egzamin
PostNapisane: Śr maja 28, 2014 06:41 
Offline

Dołączył(a): Śr maja 28, 2014 06:36
Posty: 6
ad 4) Szkodniki drzewostanów iglastych średniej klasy wieku
- pędraki chrabąszczy (Melolontha hippocastani i Melolontha melolontha) oraz guniaka czerwczyka ( Amphimallon solstitialis)/polifagi
- zwójka sosnóweczka ( Rhyacionia buoliana)/sosna
- zwójka sosnowa (Rhyacionia pinivorana)/sosna
- zwójka odrośleczka (Evetria turionella)/sosna
- skośnik tuzinek (Exoteleia dodecella)/sosna
- szeliniak sosnowiec (Hylobius abietis)/sosna
szkodniki pierwotne aparatu asymilacyjnego:
- strzygonia choinówka (Pandis flammea)/sosna
- brudnica mniszka (Lymentria monacha)/sosna
- barczatka sosnówka (Dendolimus pini)/sosna
- poproch cetyniak (Buphalus piniarius)/sosna
- witalnik sosnowiec (Semiothisa litureta)/sosna
- osnuja gwieździsta forma późna (Acanthdyda posticalis f. Serotina)/sosna
- borecznik sosnowiec (Diprion pini)/sosna
- borecznik podobny (Diptrion simile)/sosna
- borecznik krzewian (Gilpinie frutetorum)/sosna
szkodniki wtórne drzewa:
- cetyniec większy (Tomicus piniparde)/sosna
- cetyniec mniejszy (Tomicus minor)/sosna
- smolik sosnowiec (Pissodes pini)/sosna
- przygłaszczek granatek (Phaenops cyanea)/sosna
szkodniki igieł i pędów:
- brudnica mniszka (Lymentria monacha)/świerk
- wskaźnica modrzewianeczka (Zeiraphera griseana)/świerk
- zwójka świerkóweczka (Asthaenia pygmaeana)/świerk
- opaślica świerkowa (Pachynematus scutellatus)/świerk
- opaślica górska ( Pachynematus montanus)/świerk
szkodniki drewna:
- kornik drukarz (Ips typographus) – preferuje starsze drzewostany od 60 lat/świerk
- kornik zrosłozębny (Ips duplikatus) – zasiedla całą strzałę/świerk
- czterooczak świerkowiec (Polygraphus polygraphus)/świerk
- smolik hercyński (Pissodes harcyniae)/świerk
- żerdzianka szewc (Monochamus sutor)/świerk
- smolik jodłowiec (Pissodes picede)/jodła
- pochwik modrzewiowiec (Coleophora laricella)/modrzew

ad 5) Szkodniki drzewostanów iglastych starszych klas wieku
- choinek szary (Brachyderes incanus)/sosna
- zwójka żywiczaneczka (Evetria resinella)/sosna
- szeliniak sosnowiec (Hylobius abietis)/sosna
szkodniki aparatu asymilacyjnego :
- barczatka sosnówka (Dendrolimus pini)/sosna
- osnuja gwieździsta (Acanthdyda posticalis f. Serotina)/sosna
szkodniki drewna:
- cetyniec mniejszy (Tomicus minor)/sosna
- kornik ostrozębny (Ips acuminatus)/sosna
- kornik drukarz (Ips typographus)/świerk
- kornik zrosłozębny (Ips duplikatus)- zasiedla górną część strzały/świerk
- smolik hercyński (Pissodes harcyniae) - 15-120 letnie/świerk
- ściga ćmawa (Tetropium fuscum)/świerk
- ściga lśniąca (Tetropium castaneum)/świerk
- żerdzianka krawiec (Monochamus sartor)/świerk
- jodłowiec krzywozębny (Pityokteines curvidens)/jodła
- jodłowiec Woroncona (Pityokteines vorontzori)/jodła
- wgyzoń jodłowiec (Cryphalus piceae)/jodła
- smolik jodłowiec (Pissodes picede)/jodła
szkodniki igieł i pędów:
- wskaźnica modrzewianeczka (Zeiraphera griseana)/świerk
- borecznik świerkowiec (Glipinia polytoma)/świerk
- zasnuja (osnujka) świerkowa (Cephalicia abietis)/świerk
- wyłogówka jedlineczka (Cacoecia murinana)/jodła
- wskaźnica jedliczanka (Enarmonia rufimitrana)/jodła


ad 6) Szkodniki drzewostanów liściastych srednich klas wieku
Topola:
- pędraki chrabąszczy (Melolontha hippocastani i Melolontha melolontha) oraz guniaka czerwczyka ( Amphimallon solstitialis) oraz gąsienice rolnic (Agrotis sp.) - gł. na młodych roślinach
- rynnica osinówka (Chrysomela populi)
oraz szkodniki drewna:
- rzemlik topolowiec (Saperda carcharias)
- rzemlik osikowiec (S. populnea)
- trociniarka czerwica (Cossus cossus)
- przeziernik topolowiec i osowiec (Paranthrene tabaniformis i Aegeria apiformis)

Wierzba: (dot. gł. plantacji wikliny)
- pędraki chrabąszczy (Melolontha hippocastani i Melolontha melolontha) oraz guniaka czerwczyka ( Amphimallon solstitialis), ogrodnica niszczylistka (Phyllopertha porticola) oraz znaczyn dwuplamek (Lepyrus palustris)
- trociniarka czerwica(Cossus cossus)
- zgrzypik twardokrywka (Lamia textor)
- krytoryjek olchowiec szkodniki prętów wiklinowych (Cryptorhynchus lapathi)
- przeziernik mróweczka (Synanthedon formicaeformis)
- pienik olchowiec (Aphrophora alni)
szkodniki liści i pędów:
- imago chrząszczy: chrabąszcze, ogrodnica, naliściaki, znaczyn dwuplamy
- szarynka iwówka (Lochmaea capreae)
- śluzownica lipowa (Caliroa annulipes)
- jątrewka wiklinówka (Phyllodecta vittelinae)
- niekreślanka wierzbówka (Earias chlorana)
Olcha:
- rynnica olchowa (Melasoma aeneum)
- hurmak olchowiec (Agelastica alni)
- krytoryjek olchowiec (Cryptorhynchus lapathi)
- przeziernik olchowiec (Sesia spheciformis)
Brzoza:
- ogłodek brzozowiec (Scolytus ratzeburgi)
- przeziernik olchowiec (S.s.) plantacje
Buk:
- piędzik przedzimek (Operophthera brumata)
- piędzik siewierak (O. fagata)
- zimowek ogołotniak (Erannis defoliaria)
- szczotecznica szarawka (Dasychira pudibunda)
- skoczonos bukowiec (Rhynchaenus fagi)
- opiętek zielony (Agrilus viridis)
- garnusznica bukowa (Mikiola fagi)
Dąb:
- brudnica nieparka (Lymantria dispar)
- kuprówka rudnica (Euproctis chrysorrhoea)
- piędzik przedzimek (Operophthera brumata)
- piędzik siewierak (O. fagata)
- susówka dębówka (Altica quercetorum)
- skoczonos dębowiec (Rhynchaenus quercus)
- zwójka zieloneczka (Tortrix viridana)
szkodniki drewna:
- paśnik pałączasty (Plagionotus arcuatus)
- ściga dębowa (Phymatodes testaceus)
- ogłodek dębowiec (Scolytus intricatus)
- rozwiertek nieparek (Xyleborus dispar)
Jesion: (szkody głównie w szkółkach):
- majka lekarska (Lytta vesicatoria) – oczywiście nie zwalczamy, raczej jako ciekawostka
- jesik pączkowiec (Prays curtisellus)
polifagi:
- torzyśniad kasztanówka (Zeuzera pyrina)
Wiąz:
- brudnica nieparka (Lymantria dispar)
- kuprówka rudnica (Euproctis chrysorrhoea)
- piędzik przedzimek (Operophthera brumata)
- piędzik siewierak (O. fagata)
- torebnica wiązowa (Tetraneura ulmi)
- mszyca wiązowo – porzeczkowa (Schizoneura ulmi)
Główny problem to szkodniki wtórne:
- ogłodek wiązowiec (Scolytus scolytus) - przenosi holenderską chorobę wiązu
- ogłodek wielorzędowy (S. multistriatus)
- ogłodek karzełek (S. pygmaeus)
Grab:
- piędzik przedzimek (Operophthera brumata)
- piędzik siewierak (O. fagata)
- zimowek ogołotniak (Erannis defoliaria)

ad. 7) Foliofagiczne gatunki szkodników sosny
Młodniki:
- borecznik rudy (Neodiprion sertifer)
- osnuja czerwonogowa (Acantholyda erythrocephala)
- opaślik sosnowiec (Barbicistes constrictus) – igły tylko w cz. nasadowej
- mszyca sosnówka (Pineus pini)
- miodownica sosnowa (Cinara pini)
Drzewostany:
- strzygonia choinówka (Panolis flammea)
- brudnica mniszka (Lymantria monacha)
- barczatka sosnówka (Dendrolimus pini)
- poproch cetyniak (Bupalus piniarius)
- witalnik sosnowiec (Semiothisa liturata)
- kłystek szpilkowiec (Ellopia prosapiaria)
- zawisak borowiec (Hyloicus pinastri)
- osnuja gwiaździsta (Acantholyda posticalis f. praecox, f. Serotina)
- borecznik podobny (Diprion smile), b. jasnobrzuchy (Gilpinia pallida), b. krzewian (G. frutetorum)

ad. 8) Foliofagiczne szkodniki świerka
- brudnica mniszka (Lymantria monacha)
- zwójka świerkóweczka (Asthaenia pygmaeana)
- wskaźnica modrzewianeczka (Zeiraphera griseana)
- wydrążka świerkóweczka (Epiblema tedella)
- zasnuja świerkowa (Cephalcia abietis)
- zawodnica świerkowa (Pristiphora abietina)
- opaślica świerkowa (Pachynematus scutellatus)
- borecznik świerkowiec (Glipinia polytoma)


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Pytania egzamin
PostNapisane: Śr maja 28, 2014 06:42 
Offline

Dołączył(a): Śr maja 28, 2014 06:36
Posty: 6
ad.9) szkodniki pierwotne zimujące w glebie
- opaślik sosnowiec (Barbitistes constrictus)
- barczatka sosnówka (Dendrolimus pini) - powtórne zimowanie gąsienic
- kluk czarny (Othiorhynchus niger)
- wydrążka świerkóweczka (Epiblema tedella)
- zwójka świerkóweczka (Asthaenia pygmaeana)
- zasnuja świerkowa (Cephalcia abietis)
- osnujka północna (Cephalcia arvensis)
- zawodnica świerkowa (Pristiphora abietina)
- opaślica świerkowa (Pachynematus scutellatus)
- znaczyn dwuplamek (Lepyrus plustris)
- niekreślanka wierzbówka (Earias chlorana)
- jątrewka wiklinówka (Phyllodecta vittelinae)
- szarynka iwówka (Lochmaea capreae)
- śluzownica lipowa (Caliroa annulipes)
- narożnica zbrojówka (Phalera bucephala)
- szczotecznica szarawka (Dasychira pudibunda)
- skoczonos bukowiec (Rhynchaenus fagi)
- piędzik przedzimek (Operophthera brumata)
- susówka dębówka (Altica quercetorum)
- skoczonos dębowiec (Rhynchaenus quercus)

Susówka dębówka (Altica quercetorum) – Imago pojawia się wczesną wiosną i żeruje na rozwijających się liściach dębów, ogryzając ich brzegi. Jaja w V i VI w kupkach po 10-20szt., na dolnej str. liścia. Larwy oliwkowoczarne, wylęgają się po tygodniu i szkieletują dolną powierzchnię liści, które skręcają się i brunatnieją. Przechodzą 2 linienia, osiągając dł. ok. 7mm, następnie w VII przepoczwarczają się w glebie. W VIII pojawiają się młode chrząszcze, które żerują na liściach do jesieni. Zimują w ściółce i innych kryjówkach. 1 pokolenie w roku. Owad atakuje dęby w różnym wieku, największe szkody wyrządza w szkółkach i uprawach (zwłaszcza gradacje).

10) czynniki ograniczające rójkę owadów pierwotnych
Pogoda: temperatura, wilgotność, opady
Liczebność populacji
Warunki pokarmowe
Naturalni wrogowie: owadożerne ptaki i ssaki, pasożyty, parazytoidy, pasożytnicze i drapieżne owady, grzyby,
Epizoocje

ad. 12) Biologia i ekologia brudnicy mniszki
Brudnica mniszka (Lymantria monacha) jest motylem średniej wielkości ( rozpiętość skrzydeł 25 – 55 mm, długość ciała 12-20 mm). Gatunek ten cechuje wyraźny dymorfizm płciowy, czyli duże zróżnicowanie wyglądu zewnętrznego samic i samców. Samica jest większa od samca. Ponadto samica różni się od samca budową czułków, rozmiarami i barwą odwłoka oraz zarysem skrzydeł siedzącego motyla.
Motyle brudnicy mniszki, zarówno samice jak i samce, mają dużą zmienność ubarwienia. Oprócz form jasnych występują formy ciemniejsze oraz prawie czarne.
JAJO (Okres trwania stadium jaja od ok. 15.VIII do ok. 30.IV)
Jajo jest okrągłe o średnicy około 1 mm, z lekkim spłaszczeniem pośrodku. Samica składa jaja w formie nieregularnych złóż głównie na tej części strzały gdzie kora jest najbardziej spękana, tj. w części odziomkowej. Liczba składanych jaj waha się od 20 – 100 w jednym złożu. W lipcu i sierpniu bezpośrednio po złożeniu przez samicę ma barwę ciemnoróżową, a w miarę rozwoju embrionu ciemnieje. Po upływie trzech tygodni staje się brunatnostalowe. Wewnątrz jaja znajduje się w pełni ukształtowana gąsienica. Gąsieniczka chociaż już we wrześniu jest rozwinięta, nie opuszcza jaja w jesieni lecz w nim zimuje. Osłonka jajowa jest nadzwyczaj odporna na wpływy atmosferyczne i chroni znajdującą się wewnątrz gąsieniczkę.
GĄSIENICA (Okres żerowania gąsienic od ok. 25.IV do ok. 5 VII)
Młoda gąsienica bezpośrednio po opuszczeniu osłonki ma długość około 2-3 mm, szerokość puszki głowowej około 0,5 mm. Gąsienice wylęgłe z jednego złoża jaj początkowo nie zmieniają miejsca i siedzą gromadnie na korze. Takie skupienia nazywamy „lusterkami”. Gąsieniczki po dotarciu w korony drzew iglastych żerują głównie na kwiatostanach męskich. Starsze stadia gąsienic żerują prawie wyłącznie na igłach ubiegłorocznych a unikają żerowania na młodym igliwiu. Wraz ze wzrostem gąsienic zwiększa się liczba zjadanych igieł, sam żer staje się „rozrzutny”. Gąsienice przegryzają igły najczęściej w połowie długości i zjadają tylko dolne ich części, a części wierzchołkowe spadają na ziemię. Wzrost gąsienic odbywa się przez linienia. Gąsienica zrzuca stary oskórek i puszkę głowową. Gąsienice brudnicy mniszki mają 5-6 linień (wylinek). Szerokość puszki głowowej w ostatnim stadium gąsienicy wynosi ok. 5 mm. Po około 5-10 tygodniach od wylęgu z jaj gąsienice zaprzestają żerowania i przygotowują się do przepoczwarczenia.
POCZWARKA (Okres stadium poczwarki od ok. 25 VI do ok. 30 VIII)
Pod koniec czerwca lub na początku lipca wyrośnięte gąsienice wyszukują miejsca do przepoczwarczenia. Sadowią się one najczęściej w szparach kory, okółkach gałęzi a nawet bezpośrednio na gałęziach, gdzie sporządzają luźne oprzędy i przepoczwarczają się. Poczwarki są typu zamkniętego czyli całe poczwarki jest osłonięte wspólną okrywą. Wielkość poczwarek waha się w granicach 15-25 mm. Stan spoczynku trwa 12-18 dni, po czym następuje wyląg motyla.
Gradacje brudnicy mniszki prowadzą do całkowitego lub częściowego zniszczenia aparatu asymilacyjnego drzew. W zależności od różnych czynników, szczególnie abiotycznych, uszkodzone drzewa regenerują utracone igliwie lub zamierają.
Zniszczenie aparatu asymilacyjnego i późniejsza jego regeneracja powodują zahamowanie przyrostu drzew. Ponadto zmniejsza ich odporność na infekcje grzybowe oraz inwazje innych organizmów szkodliwych a szczególnie szkodników wtórnych.
Ocena stopnia zagrożenia drzewostanów przez brudnicę mniszkę składa się z dwóch etapów :
Oceny wstępnej dokonywanej latem i polegającej obserwacji lotu motyli :
- Na pułapkach feromonowych – określenie momentu kulminacji rójki na podstawie ilości złapanych motyli /samców
- Na drzewach ABC – liczenie siedzących na pniach motyli / samic
- Liczenie siedzących na pniach motyli / samic w trakcie przejścia przez drzewostan w momencie kulminacji rójki tzw. Transekt
Oceny podstawowej wykonywanej wiosną na terenie zagrożonym polegającej na :
- liczeniu gąsienic na stosach kontrolnych lub pod opaskami lepowymi
- liczeniu gąsienic w koronach
Wczesna wstępna ocena zagrożenia pozwala ustalić wielkość obszarów drzewostanów zagrożonych. Natomiast ocena podstawowa umożliwia ostateczne ustalenie, w których drzewostanach należy wykonać chemiczne zabiegi ratownicze.
ad. 13) Biologia i ekologia osnuii gwaiździstej
A to taka ciekawostka z bloga pewnego entomologa... :D

Osnuja gwiaździsta (Acantholyda posticalis f. praecox, f. Serotina)
Pośród starszych drzewostanów leśnych da się niekiedy słyszeć bzyczenie pewnego, znielubianego przez sosny owada.

Występowanie : wyróżnia się formę wczesną, która występuje na Śląsku, oraz formę późną, która za dom obrała sobie okolice Zielonej Góry

Atakuje : osnuja głównie atakuje starsze sosny

Rujka : forma wczesna jest mniej ospała i szybciej przystępuje do wiosennych zalotów, bo już w kwietniu-maju. Co do formy późnej, owady te wolą dłużej pospać, miłość nie ucieknie, poczeka ona dopiero ddo czerwca - lipca. Panie osnój gwiaździstych są bardzo kobiece i bardzo długo się stroją. Samce wychodzą bowiem jako pierwsze i czekają na samice, aż te upiększą się przed lustrem.

Jaja : samice lubią, gdy ich dzieci mają ciepłą kołderkę - nacinają one igły sosen i składają pojedynczo jaja do ranki, potem pokrywają klejącą wydzieliną.

Rozwój : po 2 tygodniach wylęgają się larwy. Zjadają one starsze pokolenia igieł niż tegoroczne. Nie są one zbyt żarłoczne, żerują tylko przez 2 - 4 tygodnie, poczym udają się na spoczynek, do gleby (przy czym niektóre larwy pełzną na dół, ale sporo też pośród larw osnój niezdar, które po prostu spadają). Larwy osnui uwielbiają spać, śpią przez 1-2 lata u formy wczesnej, a 3 lata u formy późnej. Wyrózniamy dwa rodzaje larw - eonimfy, które nie mają widocznych oczu, i pronimfy, u których dobrze widoczne sa już oczy, i które pojawiają się pare miesięcy przed przepoczwarzeniem.

Cechy charakterystyczne : są nimi wzorki barwne na grzbiecie, odwłoku i głowie, przedstawione na ilustracjach. Panie, jak już wspomniałem są bardziej wystrojone i lubią nosić czarno-żółte ubranka. Panowie wolą czerń - mają tylko dwie żółte, malutkie plamki na grzbiecie oraz niewiele żółtego na odwłoku, w podobnej aranżacji co samica (samca nie ma na ilustracjach).

WERSJA DLA NIECIERPLIWYCH:

Osnuja gwiaździsta (Acantholyda posticalis)
Błonkówka z rodz. osnujowate (Pamphiliidae). Pierwotny szkodnik sosny. Występuje w dwóch formach – wczesnej i późnej. Larwa po wylęgu sporządza luźny oprzęd, do którego wciąga i zjada igły sosny. Larwa formy wczesnej początkowo zjada igły stare, późnej młode. Larwa formy późnej – odwrotnie. Ekskrementy gromadzą się na oprzędzie. Przepoczwarczenie w glebie. Może występować gradacyjnie.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Pytania egzamin
PostNapisane: Śr maja 28, 2014 06:43 
Offline

Dołączył(a): Śr maja 28, 2014 06:36
Posty: 6
ad. 14) Coleoptera w uprawach i młodnikach sosnowych

zmróżka sosnowa (Cryptocephalus pini) – Chrysomelidae
wątlik sosnowiec (Luperus pinicola) – Curculionidae
choinek szary (Brachyderes incanus)
sieciech niegłębek (Philopedon plagiatus)
krótkostopka sosnowa (Brachonyx pineti)
szeliniak sosnowiec (Hylobius abietis)
szeliniak świerkowiec (Hylobius pinastri)
smolik znaczony (Pissodes castaneus)
zakorek czarny (Hylastes ater)
wałczyk pędowiec (Magdalis frontalis)
smolik sosnowiec (Pissodes pini)
smolik drągowinowiec (Pissodes piniphilus)
ciemnik czarny (Melanophila acuminata) – Buprestidae
kwietniczek czterokropkowy (Anthaxia quadripunctata)
zrąbień sosnowiec (Chrysobothris igniventris)
przypłaszczek granatek (Phaenops cyanea)
kozulka sosnówka (Pogonocherus fasciculatus) – Cerambycidae
żerdzianka sosnówka (Monochamus galloprovincialis)
tycz cieśla (Acanthocinus aedilis)
wykarczak sosnowiec (Arhopalus rusticus)
rytownik dwuzębny (Pityogenes bidentatus) – Scolytidae
cetyniec większy (Tomicus piniperda)
cetyniec mniejszy (Tomicus minor)
kornik sześciozębny (Ips sexdentatus)
kornik ostrozębny (Ips acuminatus)
korniczek płaskozębny (Orthotomicus proximus)
k. wielozębny (Orthotomicus laricis)
k. wąski (ostrozębny) (Orthotomicus suuralis)
drwalnik paskowany (Trypodendron lineatum)

ad.15) Motyle z grupy zwójek
zwójka siewkóweczka (Eulia politana)
zwójka sosnóweczka (Rhycionia buoliana)
zwójka odrośleczka (Evetria turoniella)
zwójka świerkóweczka (Asthaenia pygmaeana)
wskaźnica modrzewianeczka (Zeiraphera grisenana)
wydrążka świerkóweczka (Epiblema tedella)
piśmica okółkóweczka (Laspeyresia pactolana)
wyłogówka jedlineczka (Cacoecia murinana)
wskaźnica jedliczanka (Enarmonia rufimitrana)
żywiczaneczka modrzewiówka (Laspeyresia zebeana)
zwójka zieloneczka (Tortrix viridana)

Zwójka sosnóweczka (Rhycionia buoliana Denis & Schiffermüller, 1775) - motyl z rodz. zwójkowate (Tortricidae). Szkodnik fizjologiczny sosny. Gąsienica wgryza się początkowo w nasadową część igły, a następnie w pączki okółkowe. Po przezimowaniu gąsienica kontynuuje żer w pączku szczytowym i rozwijającym się młodym pędzie. Prowadzi to zwykle do ich zamierania. Intensywny żer może prowadzić do zniekształcenia korony.

ad. 16) Opisy ekologii i biologii gat. skracam do min. (z 2-ma wyjątkami). W książkach i w internecie są dokładniejsze opisy, więc dociekliwi znajdą sobie więcej, a dla mniej dociekliwych wrzucam skrócone wersje...

Opaślik sosnowiec (Barbitistes constrictus)
Przedstawiciel prostoskrzydłych z rodz. pasikonikowate (Tettigoniidae). Szkodnik fizjologiczny sosny. Młodsze larwy żerują na roślinach runa. Postacie doskonałe i starsze larwy żerują na igłach, pączkach i pędach, gdzie ogryzają korę. Preferuje siedliska ubogie siedliska borowe. Może tworzyć lokalne gradacje. Suche bory sosnowe, a także d-stany Św i mieszane.
Larwy lęgną się w maju. Początkowo żerują na roślinach runa, potem na igłach w koronach drzew. Wierzchołki pędów So, Św, Md Brz i innych.
Rójka rozpoczyna się w VI może trwać do końca VII.
Zapłodniona samica składa w ziemi (pod ściółką lub płytko w glebie)ok. 50 jaj. Składane są pojedynczo lub w grupach po 2-7 sztuk, przykrywane kitową wydzieliną, która skleja je z glebą i czyni niewidocznymi.
Larwy wylęgają się dopiero w IV-V 3 roku po 2-krotnym zimowaniu jaj. Żerują nocą, początkowo na roślinach runa, a później w wierzchołkowych częściach koron drzew. Po odbyciu 5 wylinek przechodzą w VII e postać dorosłą. Osobniki postaci doskonałej można spotkać jeszcze we wrześniu .
Generacja 2-letnia.

ad. 17)
Korowiec sosnowy (rozwałek korowiec) (Aradus cinnamomeus)

(Aradidae, Heteroptera)

Owad ten jest szeroko rozprzestrzeniony, unika światła. Jaja składa od końca kwietnia do początku czerwca w szczelinach lub pod łuskami kory sosen w wieku 5-30 lat, a także na młodych modrzewiach. Zarówno imagines, jak i larwy przebywają pod łuskami kory, gdzie wysysają soki z miazgi drzewa. Jeśli występują masowo, całe płaty kory odstają, a następnie odpadają od pnia. Drzewa takie słabo przyrastają, ich igły żółkną, a starsze opadają, poczynając od wnętrza korony. W końcowym stadium uszkodzeń obumierają całe partie koron. Generacja dwuletnia. Zimują larwy i dorosłe osobniki schowane pod łuskami kory na pniach lub w ściółce.

Występujący masowo i długo żerujący korowiec sosnowy może wyrządzać znaczne szkody, zwłaszcza w młodnikach sosnowych znajdujących się pod wpływem zanieczyszczeń powietrza.

Czynnki ograniczające: ciepłe i wilgotne wiosny oraz lata, mykozy i wielbłądki. Należy utrzymywać zwarcie, wprowadzać podszyty, nowozić mineralnie.

Zwalczanie: stosuje się oprysk szyi korzeniowej i gleby preparatami kontaktowymi.


ad. 18)
Barczatka sosnówka (Dendrolimus pini)

(Lepidoptera,Lasiocampidae)

Motyl ten czasem występuje masowo w borach sosnowych na glebach ubogich. Roi się od początku lipca do początku sierpnia. W ciągu dnia siedzi zwykle nieruchomo na pniu, niewidoczny dzięki ochronnemu ubarwieniu, lata zaś nocą. Szczególnie żywo latają samce, również w dzień, gdy są niepokojone.

Samica składa jaja (150-300) pojedynczo lub w luźnych złożach na cienkich gałązkach i igłach u nasady korony, rzadziej na korze pni, najchętniej na starszych sosnach, czasem na świerkach i jodłach. Po 2-3 tygodniach od złożenia jaj, w sierpniu, wylęgają się gąsieniczki i żerują w koronach do pierwszych mrozów w październiku i listopadzie. Zimują na pół wyrośnięte gąsienice w ściółce przy pniach drzew (85% do 1m od pnia), na których żerowały. W marcu wspinają się po pniach do korony, gdzie dalej żerują na igłach. Przepoczwarczają się w czerwcu, otoczone wrzecionowatym oprzędem, między płatami kory pni lub między pędami. Mniej więcej po 5 tygodniach spoczynku poczwarki, w lipcu, wylęgają się motyle. Generacja najczęściej roczna, na północy dwuletnia.

Ważny szkodnik leśny. W lutym w celu ochrony drzew należy nakładać na pnie pierścienie lepowe, które uniemożliwiają gąsienicom wędrówkę w korony. Wiosenny żer jest szczególnie niebezpieczny dla drzew.

Zwalczanie: metoda chemiczna.


ad. 19) Gatunki błonkówek
W Europie występuje 21 gatunków owadów z rodzaju Megastigmus. Atakują one 28 gatunków europejskich roślin iglastych i 43 gatunki drzew i krzewów, sprowadzone z innych regionów świata.

Megastigmus atedius - znamionek wejmutkowiec
Megastigmus spermotrophus - znamionek jedlicowy
Megastigmus pictus - znamionek modrzewiowiec
Megastigmus aculeatus - znamionek różany
Megastigmus Kuntzei - znamionek jałowcowy
Megastigmus strobilobius - znamionek świerkowiec
Megastigmus suspectus - znamionek jodłowiec

Megastigmus atedius - znamionek wejmutkowiec w granicach naturalnego areału jest oligofagiem; larwy żywią się nasionami świerków: Picea engelmannii, P. glauca, P. pungens, P. mariana, P. sitchensis oraz sosny wejmutki Pinus strobus. W Europie Megastigmus atedius preferuje wejmutkę (także w arboretach, gdzie występują również świerki amerykańskie); ponadto był stwierdzany na amerykańskiej sośnie Pinus contorta w Wielkiej Brytanii oraz na jodle Abies lasiocarpa arizonica w Danii, a także na Picea omorica i Picea orientalis w innych krajach Europy Zachodniej, ale nie odnotowano dotychczas jego występowania w naturalnych areałach każdego z tych świerków, tj. ani na Bałkanach, ani w Anatolii.
W naszym obszarze imagines pojawiają się w maju w czasie zakwitania sosny wejmutki. Samice składają jaja do nasion znajdujących się w zawiązkach szyszek. Larwa żeruje przez cały sezon wegetacyjny, a przepoczwarczenie następuje wiosną następnego roku. Po dwóch tygodniach z nasiona otworem o średnicy około 1 mm wygryza się owad doskonały. Wywodzi jedno pokolenie w roku, ma zdolność do diapauzy przez rok lub więcej lat.
ad. 20)
Wyłogówka jedlineczka (Cacoecia murinana)
Motyl z rodz. zwójkowate (Tortricidae). Szkodnik fizjologiczny jodły. Gąsienice żerują początkowo na igłach, a po przezimowaniu wygryzają pączki kwiatowe i pędowe. Później żerują ponownie na igłach. Przez cały czas przędą. Przepoczwarczenie w koronach między sprzędzonymi igłami. Może tworzyć gradacje.

ad. 21)
Krobik modrzewiowiec (Coleophora laricella)
Tylko leśnicy używają tej nazwy, cywilizowani entomolodzy ;P nazywają go pochwikiem modrzewiowcem.
1 pokolenie w roku.
Rójka na przełomie maja i czerwca.
Motyle w ciągu dnia przebywają w pędach, zaniepokojone podrywają się do lotu.
Samica składa pomarańczowe, okrągłe, lekko spłaszczone jaja pojedynczo na igłach.
Gąsienice wychodzą po 10-12 dniach i wgryzają się do krótko- i długopędów, gdzie rozpoczynają minowanie.
W IX gąsienica opuszcza minowaną igłą i tworzy z niej pochewkę, która otwarta jest obustronnie, wędruje sobie w niej i żeruje, ale jej nie opuszcza, wychyla się tylko po to, aby wgryźć się do następnej igły. Żer postępuje od wierzchołka korony w dół i od zewnątrz do środka. Trwa to do pierwszych przymrozków.
Zimuje gąsienica w pączkach krótkopędów, przytwierdzona do nich w pochewce.
Wiosną gąsienica kontynuuje żerowanie na igłach krótkopędów, wgryzając się do ich wnętrza od wierzchołka.
Pochewka powiększa się, gdyż gąsienica łączy przędzą starą, przeciętą pochewkę (tą, w której zimowała) ze świeżo wygryzioną i rozciętą igłą. Na początku V gąsienice przepoczwarczają się w pochewkach na pędach modrzewia.
Drzewa w IV i V staja się szarozielone, a następnie bladożółte (białawe, poskręcane i połamane).
Pospolity i groźny szkodnik modrzewia. Atakuje głównie drzewa rosnące na obrzeżach drzewostanów w suchych, nasłonecznionych miejscach (strata przyrostu wysokości o 20-30%).
Wrogowie naturalni: sikory i zięby (najskuteczniejsze), owady: błonkówki męczelkowate, gąsienicznikowate i bleskotki oraz pająki sieciowe.


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Pytania egzamin
PostNapisane: Śr maja 28, 2014 06:44 
Offline

Dołączył(a): Śr maja 28, 2014 06:36
Posty: 6
Metody prognozowania i ograniczania liczebności szkodników pierwotnych

Jesienne poszukiwania szkodników pierwotnych sosny służą do oceny zagrożenia
drzewostanów sosnowych przez szkodniki liściożerne, głównie takich gatunków, jak:
strzygonia choinówka – Panolis flammea(Den. et Schiff.), poproch cetyniak – Bupalus piniaria(L.), siwiotek borowiec (zawisak borowiec) – Hyloicus pinastri (L.) (gatunki te zimują w stadium poczwarki w ściółce pod okapem drzewostanu), barczatka sosnówka Dendrolimus pini(L.) (zimuje gąsienica), osnuja gwiaździsta – Acantholyda posticalisMats. (zimuje larwa bez oprzędu) oraz gatunków z rodziny borecznikowatych (Diprionidae) (zimują larwy w oprzędach – kokonach).
§ 36
1.Jesienne poszukiwania szkodników pierwotnych sosny wykonuje się corocznie
w stałych partiach kontrolnych (PK), wyznaczanych w drzewostanach sosnowych lub
Kontrola, ocena i prognozowanie zagrożeń lasu – czynności podstawowe (obowiązKowe)wielogatunkowych z przewagą sosny w wieku powyżej 20 lat, na polecenie nadleśniczego.
2.Liczbę PK w nadleśnictwie ustala się dla powyższych drzewostanów według następujących kryteriów:
a)w obszarach ognisk gradacyjnych jedna PK na każde 50 ha,
b)w obszarach położonych poza ogniskami gradacyjnymi jedna PK na każde
200 ha.
3.W obszarach niegradacyjnych nadleśniczy w porozumieniu z ZOL i RDLP może
na wyznaczonych w nich partiach kontrolnych wstrzymać poszukiwania albo odstąpić
od wyznaczania partii kontrolnych.
4Najbardziej właściwą porą wykonywania próbnych poszukiwań jest późna jesień, przed nadejściem mrozów i wystąpieniem trwałej pokrywy śnieżnej. Termin rozpoczęcia poszukiwań dla poszczególnych regionów kraju, na podstawie wieloletnich
obserwacji, określa właściwy terytorialnie ZOL.
§ 37
Partie kontrolne zaznacza się na mapie ochrony lasu. Za ich aktualizację odpowiedzialny jest nadleśniczy. Aktualizacji PK dokonuje się w miarę potrzeb.
§ 38
Do wkonania poszukiwań niezbędne są:
a)schemat rozmieszczenia powierzchni próbnych (ryc. 2),
b)ramki o wymiarach 0,5×1 m,
c)motyczki lub pazurki ogrodnicze,
d)pudełka do zbierania i przechowywania zebranych owadów.
§ 39
1.W  PK jesienne poszukiwania prowadzi się na 10 powierzchniach próbnych
o  wielkości 0,5 m każda. Wskazane jest, aby jeden z  dłuższych boków prostokąta,
przedstawiony na schemacie, zlokalizować wzdłuż drogi w strefie bardziej nasłonecznionej. W drzewostanie pod wybranym pierwszym drzewem układa się ramkę. Każdy
kolejny punkt wyznacza się w odległości około 35 m od poprzedniego i przy najbliższym drzewie w zasięgu wzroku (nieprzygłuszonym) układa się kolejną ramkę, zgodnie
ze schematem (ryc. 2).
2.W wyjątkowych przypadkach dopuszcza się w porozumieniu z ZOL i RDLP zastosowanie innej metody poszukiwań szkodników pierwotnych sosny.
§ 40
Podczas poszukiwania owadów na wyznaczonych powierzchniach próbnych
przeszukuje się ściółkę i glebę wewnątrz ramki, a na pięciu powierzchniach (o numerach nieparzystych) także całą powierzchnię odziomka drzewa od szyi korzeniowej do
wysokości 1,5 m, gdzie często w spękaniach kory zimują boreczniki.

2. Wyżej wymienione szkodniki liściożerne oraz ich parazytoidy (oprzędy gąsienicznikowatych i bobówki rączycowatych), zebrane ze wszystkich powierzchni na danej partii kontrolnej, umieszcza się w  jednym opisanym pudełku (nadleśnictwo, leśnictwo, oddział oraz numer partii kontrolnej). Pudełka z owadami należy dostarczyć
do nadleśnictwa, które po ich sprawdzeniu przekazuje je, wraz z wypełnionym przez
leśniczego formularzem nr 11,
do właściwego terytorialnie ZOL.
§ 41
W przypadku stwierdzenia zagrożenia w stopniu średnim albo silnym (o ile ZOL
nie zaleci inaczej) konieczne jest objęcie poszukiwaniami sąsiednich drzewostanów,
tak aby wstępnie ustalić ogólną powierzchnię drzewostanów zagrożonych.


§ 42
1.Zebrane materiały weryfikuje ZOL, określając poprawność oznaczenia owadów,
ich zdrowotność oraz stopień zagrożenia. Wyniki analizy ZOL odnotowuje w  formularzu nr 11.
2.ZOL przesyła wyniki analiz jesiennych poszukiwań szkodników pierwotnych
sosny do nadleśnictw. Zestawienie powierzchni zagrożonych (formularz nr 10) ZOL
przesyła do DGLP, RDLP i IBL w terminie do 15 stycznia następnego roku.
§ 43
Liczby krytyczne, stopnie zagrożenia oraz liczby ostrzegawcze dla ważniejszych foliofagów sosny zamieszczone są w tabelach 5–10.
1.2.3. Nadzwyczajne kontrole występowania szkodników pierwotnych
sosny
§ 44
1.Nadzwyczajne kontrole występowania szkodników pierwotnych sosny wykonywane są na wniosek ZOL w porozumieniu z RDLP; ZOL podaje terminy i zakresy
zbioru danego gatunku szkodnika lub grupy szkodników. Kontrola obejmuje zarówno
gatunki owadów w okresie ich spoczynku (zimowania), jak i w okresie ich biologicznej
aktywności.
2.Nadzwyczajną kontrolę wykonuje się dla następujących gatunków: brudnicy
mniszki, barczatki sosnówki, boreczników sosnowych, strzygoni choinówki, poprocha
cetyniaka, osnui gwiaździstej i czerwonogłowej.
3.Podstawą do zarządzenia nadzwyczajnej kontroli są zagrożenia drzewostanów
z  roku ubiegłego, ujawnione na podstawie wyników jesiennych poszukiwań, a  dla
brudnicy mniszki z obserwacji lotu motyli.
4. Celem nadzwyczajnej kontroli jest:
a)uściślenie przebiegu granic obszarów zagrożenia,
b)ocena zachodzących zmian w liczebności i zdrowotności populacji badanego
gatunku szkodnika.
§ 45
1.ZOL podaje wytyczne zbioru foliofagów sosny dla poszczególnych nadleśnictw,
kierując się dotychczas rozpoznanym zagrożeniem.
2.Nadleśniczy, na podstawie własnego rozpoznania terenowego, może włączyć do
kontroli dodatkowe oddziały.
§ 46
1.Kontrolny zbiór foliofagów sosny prowadzi się w odniesieniu do:
a) stadiów zimujących w ściółce, w sposób przyjęty dla jesiennych poszukiwań,
b) gąsienic wędrujących po pniach drzew lub postaci doskonałych, za pomocą
opasek lepowych, stosów kontrolnych, pułapek kołnierzowych lub innych,
c) jaj kontrolowanych gatu


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł: Re: Pytania egzamin
PostNapisane: Cz maja 29, 2014 19:59 
Offline

Dołączył(a): N maja 04, 2014 08:57
Posty: 5
10) czynniki ograniczające rójkę owadów pierwotnych


STRZYGONIA CHOINÓWKA Młode gąsienice są wrażliwe na niskie temperatury i opady , Pasożyty liczne i bardzo efektywne: kruszynek na jajach, rączyce, bartyłek, kosoń, sierpoń na gąsienicach, na poczwarkach bleskotki. Ponadto drapieżcy: mrówki, biegaczowate, pluskwiaki, biedronkowate, a także dzik, mysz, borsuk, ryjówka, ptaki.
BARCZATKA SOSNÓWKA
Czynniki ograniczające - długotrwała dżdżysta pogoda , - mykoza zimujących gąsienic: redukcja liczebności gąsienic 50 – 8%, - pasożyty gąsienic: baryłkarze , - pasożyty gąsienic i poczwarek: rączyce i gąsieniczniki , - drapieżcy: tęcznik liszkarz, dzik, nietoperze , - owłosione gąsienice zjadają: kukułka, sikora bogatka, sójka
POPROCH CETYNIAK
zbyt wczesne chłody i opady – mniejsze osobniki, - w okresie rójki czynnikiem ograniczającym są deszcze, chłody i wiatry, - mykozy na, poczwarkach, - bakteriozy na gąsienicach i poczwarkach, - pasożyty: kruszynek leśny do 80% jaj, rączyce, gąsieniczniki, mrówki, wielbłądki, biedronki, larwy biegaczowatych, pluskwiaki, pająki, ptaki.
OSNUJA GWIAŹDZISTA - czynniki pogodowe nie mają większego znaczenia - czynniki chorobotwórcze rzadkie i bez większego znaczenia - najważniejszy regulator to kruszynek leśny, porażanie jaj uzależnione jest od ciepłej pogody, - inne pasożyty nieliczne: gąsieniczki, rączyce, - ważne drapieżniki, dziki, ptaki , płazy, mrówki
BORECZNIK SOSNOWY , - wielu wrogów naturalnych, - liczne choroby, - wrażliwy na działanie czynników meteorologicznych, - młode larwy cierpią od niskich i wysokich temperatur , - chłody i deszcze utrudniają rozwój larw, - choroby larw niejednokrotnie załamują gradację, - znanych jest ponad 100 pasożytów: jaj bleskotki, larw rączyce, gąsienicznikowate, - drapieżniki: ryjówki, myszy, jeż, borsuk

BRUDNICA MNISZKA
Ograniczenie liczebności - gąsienice w osłonkach odporne na niskie temperatury , - epizoocje
Krysztalice(choroby wirusowye owadów). w 3 -4 roku gradacji, - kłębczak na dużych gąsienicach i poczwarkach, - rączyce- gąsieniczniki, - tęcznik liszkarz, - mrówki, pająki, - ptaki


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
PostNapisane: Cz maja 29, 2014 19:59 


Góra
  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 6 ] 

Strefa czasowa: UTC


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  
cron
To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Powered by Active24, phpBB © phpBB Group
Design by Poker Bandits
Tłumaczenie phpBB3.PL